Antalya’dan feribotla indim. Saat 03:40’ta Bodrum limanı. Hava serin, martı sesi yok, sadece motor uğultusu. Valizim tekerleksiz, taş zeminde sürükleniyordu. Otel adı bile hatırlamıyorum artık. Küçük, eski bir pansiyon. Anahtar verdiler, üçüncü kata çıktım. Oda küçüktü. Yatak, ayna, lavabo. Duvarlarda nem lekesi. Pencereyi açtım. Deniz kokusu değil, mazot kokusu geldi.
Telefonu şarja taktım. Bir numarayı uzun zamandır bakıyordum. Mesaj atmadığım halde kaydetmiştim: “Bodrum Escort – Deniz. Gece geç saatleri severim.” Saat 04:12’de yazdım: “Uyanık mısın?” Cevap 47 saniye sonra geldi: “Evet. Neredesin?” “Merkezde. Pansiyon.” “Gel. Yalıçiftlik yolu üstü, mavi kepenkli ev. Kapıyı çalma, ışık yanıyorsa gir.”
Yağmur yoktu ama nem vardı. Taksi bulmak zor oldu. Şoför “Bu saatte Yalıçiftlik mi?” diye sordu. “Evet.” Yol boyunca sustuk. Deniz sağ tarafta karanlık bir leke gibiydi.
Mavi kepenkli evi gördüm. Işık yanıyordu. Alt katta. Kapıyı ittim. Açıkmış zaten. Koridor dar, fayans soğuk. Salona girdim.
Deniz kanepede oturuyordu. Üzerinde gri eşofman alt, beyaz tişört. Saçları toplu, dağınık. Elinde bira şişesi. Televizyonda sessiz bir belgesel: derin deniz canlıları.
“Otursana,” dedi. Koltuğun ucuna iliştim. Bira uzattı. Soğuktu. İçtim.
“Adın ne?” “Söylemeye gerek yok.” “Doğru. Ben de Deniz’im. Gerçek adım da bu zaten.”
Gülümsedi. Ama gözleri gülmüyordu.
“Bodrum Escort işini nasıl buldun?” diye sordum. “Tesadüfen. Bir yaz garsonluk yapıyordum. Zengin bir adam her akşam aynı masaya oturuyordu. Bir gece ‘Seninle vakit geçirmek isterim’ dedi. Para gösterdi. O kadar çoktu ki güldüm. Sonra düşündüm. Neden olmasın dedim. O günden beri buradayım.”
Deniz bir yudum daha aldı. “Sen niye buradasın?” “Bilmiyorum. Belki merak. Belki yalnızlık. Belki ikisi birden.”
Kanalı değiştirdi. Şimdi eski bir Türk filmi. Siyah beyaz. Ses kapalı.
“Film izleyelim mi?” dedi. “Olur.”
Yan yana oturduk. Aramızda bir karış mesafe. Film ilerledi. Deniz yavaşça başını omzuma yasladı. Ağırlığı hafifti. Saçları boynuma değiyordu. Kokusu sabun ve bira karışımı.
Bir saatten fazla izledik. Konuşmadık. Sadece nefeslerimiz vardı.
Sonra Deniz kalktı. “Gel,” dedi. Arka odaya geçti. Küçük bir yatak odası. Duvarlarda poster yok. Sadece bir lamba. Sarı ışık.
Yatağa oturdu. Ben de oturdum. Bodrum Escort ile ilk temas bu kadar sönük başladı. Öpüşmedik. Sadece sarıldık. Uzun süre. Sanki ikimiz de bir şeyden korkuyormuşuz gibi.
Sonra yavaş yavaş soyunduk. Acelemiz yoktu. Ten tene değdiğinde Deniz titredi. Soğuk muydu, heyecan mı bilmiyorum. Gece boyunca seviştik. Ama kelime anlamında değil. Daha çok birbirimize tutunduk. Sanki batan bir gemide son can simidi gibi.
Sabah 07:20’de uyandım. Deniz mutfaktaydı. Kahve kokusu geliyordu. Üzerinde yine aynı tişört.
“Kahve?” “Evet.”
Masaya oturduk. Kahve siyah, şekersiz. Deniz pencereden dışarı baktı. Gökyüzü açılmıştı. Mavi başlıyordu.
“Bodrum Escort olarak en çok neyi özlüyorsun?” diye sordum. “Normal bir sevgiliyi. Ama normal sevgili de istemiyorum artık. Çünkü normal olmadığını biliyorum.”
Güldüm. O da güldü. İlk kez gerçek bir gülümseme.
“Tekrar gelir misin?” “Belki.” “Yalan söyleme.” “Belki diyorum işte.”
Kahve bitti. Kalktım. Kapıya yürüdüm. Deniz arkamdan geldi. Kapıda durduk.
“Teşekkürler,” dedim. “Ben teşekkür ederim. Bu gece farklıydı.”
El sıkıştık. Garip geldi. Ama doğru hissettirdi.
Dışarı çıktım. Güneş doğuyordu. Yalıçiftlik yolu bomboştu. Deniz kokusu güçlüydü. Yürüdüm. Arkama bakmadım.
Bodrum Escort Deniz, bana bir gece değil, bir boşluk verdi. Doldurmayan, ama rahatlatan bir boşluk. Belki bir daha aramam. Belki bir daha gelirim. Ama o mavi kepenkli ev, o sarı lamba, o siyah beyaz film aklımda kalacak.
bodrum-escort-ile-farkli-bir-gece